Classroom Alive

Informatie:

Onderwijsprogramma waarin ik samen met twaalf studenten van de Vrije Hogeschool de pelgrimsroute van Porto naar Finisterre liep. Een tocht van 350 kilometer in oktober 2016.

Staande voor de opspringende golven, in Finisterre, na een lange pelgrimstocht, kijkende naar de rode zon die in de Atlantische oceaan zakt. Water waarachter ‘het einde van de wereld’ lag. Nu, anno 2016, zakt dezelfde zon in dezelfde golven, alleen is dit het einde van de wereld niet meer.

Of toch? Elk jaar wordt er meer dan 1,5 keer de hoeveelheid beschikbare natuurlijke grondstoffen op deze planeet gebruikt. Meer dan 3 miljard mensen leven van minder dan 2,20 euro per dag. En er sterven 800.000 mensen door een zelfgekozen dood, meer dan door welk ander geweld.

Tijdens ‘Classroom Alive’ zullen we een stap terugdoen om de culturele conditioneringen waarin we zijn opgegroeid met nieuwe ogen te bekijken. Wat zijn onze culturele mythes? Wat hebben ze met ons/mij gedaan? Op welke wereldbeelden/mensbeelden is onze cultuur gebouwd, en hoe bekijk ik mijzelf? Langzamerhand zullen we de verbanden gaan zien tussen deze culturele ‘mythes’ en de manier waarop we de natuurlijke wereld buiten en binnen ons behandelen.

Door middel van dialoog met elkaar, onszelf en de natuur gaan we dit onderzoek aan. Hierbij laten we ons inspireren door hedendaagse auteurs die deze hedendaagse mythes doorprikken. Bij het lezen staat centraal dat we ons openstellen voor nieuwe ideeën en ons laten raken. Het hoofd is voor het begrip, maar net zo belangrijk (zo niet belangrijker) is hier het hart, wat ons kan leiden naar nieuwe manieren van denken. Een heel andere manier van lezen!

Dat wat er aan vragen, gevoelens, ideeën naar boven komt bespreken we, maar we gaan er ook mee lopen. Het lopen is de meditatie, je groepsgenoten én de natuur je gesprekspartner. Het uitgangspunt is de balans tussen hoofd, hart en handen (voeten in dit geval!).

De kerndoelstelling van Classroom Alive valt samen te vatten in twee processen. Enerzijds de bewustwording dat alles ideologisch geladen is, het ‘culturele deconditioneren’, om een echt vrij en zelfstandig nadenkend individu te worden. De natuur dient als inspiratiebron om bij je eigen natuur te komen, in het proces van deconstructie, of mooier gezegd ‘onstluieren’. Hierna komt het herscheppen, wat wordt aangewakkerd door middel van de creativiteit, de kunst, fantasie, spel. Dit is de ‘life-death-life-cylcus’ die overal in de natuurlijke wereld te vinden is.”

Ondanks angst, twijfel en cynisme willen wij tijdens de reis voorbij de scheiding tussen onszelf en de natuur, de ander en ons hoogste potentieel bewegen.